Baszta Książęca

Adres:

Tarnów

Baszta Książęca w Tarnowie jest jednym z elementów renesansowej architektury miasta.

W dawnych czasach służyła ona jak sama nazwa wskazuje do celów obronnych. Z czasem została wyburzona, ponownie odbudowana i w XIX wieku została zaadaptowana, jako budynek mieszkalny. W wyniku takiej adaptacji baszta zyskała nowego właściciela jak i stały remont, co pozwoliło na jej zachowanie do dnia dzisiejszego, jednak również dużo utraciła. Przy adaptacji Baszty zwanej Książęcą w Tarnowie na budynek mieszkalny częściowo straciła ona swój charakter obronny chociażby poprzez wstawienie zwykłych okien mieszkalnych. Sama baszta jest budowlą trzypiętrową. Jest to budynek u podnóża w kształcie kwadratu, który wraz z wysokością przybiera kształt owalny – jak charakterystyczne baszty obronne miast. Dodatkowo całość przykryta jest dachem w kształcie spiczastej czapki, co dodaje jej charakteru. Baszta Książęca wybudowana jest w stylu renesansowym, co widać z zewnątrz budynku. Dziś można ją oglądać tylko z zewnątrz, ponieważ nadal jest to budynek mieszkalny niedopuszczony do zwiedzania, wiadomo – kto wpuści obcych do domu, żeby kąty przeglądał. Jednak sam widok z zewnątrz jest bardzo imponujący i wpływający również na wyobraźnię. Baszta Książęca jest częścią ruin muru miejskiego Tarnowa. Jednocześnie jest częścią historii tego przepięknego miasta, które jak widać kryje w sobie bardzo dużo tajemnic i ukrytych zabytków. Chcąc zobaczyć wszystkie trzeba by było pozostać tam na kilka dni i oddać się zwiedzaniu miasta oraz okolic.

Odwiedziłeś oceń:
(0 głosów)

Znasz to miejsce i jego historię, chcesz podzielić się dodatkowymi informacjami lub zdjęciami na jego temat lub znalazłeś błędy w opisie. Napisz do nas: biuro@4tour.pl
Będziemy wdzięczni za pomoc w realizacji programu "REAKTYWACJI DZIEDZICTWA REGIONALNEGO" mającego na celu promowanie ważnych miejsc i troskę o uratowania od zapomnienia ważnych faktów historycznych.
Dane autorów tekstów lub zdjęć zostaną opublikowane pod opisem jeśli autor wyrazi na to zgodę.
Przeczytano: 1222